Related
เรียนรู้ความแตกต่างและความภูมิใจในตนเองไปกับ เอลเมอร์
ปกติช้างตัวเป็นสีเทา แต่ถ้าวันหนึ่งมีช้างที่ไม่ใช่สีเทา แถมยังเป็นลายตารางหลากสีอีกละ จะเป็นอย่างไรนะ เรื่องราวของ เอลเมอร์ ช้างลายตารางหลากสีแสนซนซึ่งเป็นที่รักของช้างทุกตัว แต่แล้ววันหนึ่งเอลเมอร์กลับไม่อยากดูโดดเด่นและแตกต่างอีกต่อไป เขาจึงทำตัวเองให้เหมือนช้างตัวอื่นๆ แต่เอลเมอร์กลับรู้สึกไม่สนุกเลย ทำไมกันนะ…. ช้างสีไม่เหมือนช้าง ช้างที่ไม่เหมือนเพื่อนช้างตัวอื่นๆ ในฝูง โดดเด่นและแสนเป็นเอกลักษณ์ เพื่อนช้างในฝูงไม่มีใครมองว่าเอลเมอร์แปลก แต่เป็นเอลเมอร์เองที่คิดขึ้นว่า เบื่อแล้วกับการโดดเด่นและแตกต่างเช่นนี้ ช้างก็ต้องสีแบบช้างสิ เหมือนเพื่อนคนอื่นๆ สิ ถึงจะดี ใครจะอยากแตกต่างกันละ … คิดได้ดังนั้น เอลเมอร์จึงออกเดินทาง และทำตัวเองให้ “เหมือน” เพื่อนคนอื่น แต่เมื่อมีสีเหมือนเพื่อนแล้ว ทำไม่ถึงไม่สนุกเหมือนเดิมนะ … เรื่องราวของเอลเมอร์ สะท้อนให้เห็นความแตกต่างอย่างชัดเจน ความแตกต่าวระหว่างตัวเอลเมอร์กับเพื่อน ความแตกต่างระหว่างเพื่อนกับเอลเมอร์ ความแตกต่างที่เอลเมอร์และเพื่อนไม่เคยมองว่าเรา “ต่าง” กัน จึงอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข และเอลเมอร์เองก็ไม่เคยรู้ว่าการเป็นตัวเองเป็นเรื่องที่ดีแค่ไหน จนกระทั่งได้ลองทำตัวเหมือนคนอื่นแล้วรู้สึกอึดอัดใจแบบแปลกๆ เมื่อนั้นเอลเมอร์จึงได้รู้ว่าไม่มีอะไรจะดีไปกว่าการเป็นตัวเอง แล้วความภูมิใจในตนเองจึงเกิดขึ้น เอลเมอร์กลับมาเป็นช้างลายตารางหลากสีที่สดใสร่าเริง และเล่นสนุกกับเพื่อนเหมือนเดิม เอลเมอร์ได้สอนเราว่า ไม่มีอะไรดีไปกว่าการเป็นตัวของตัวเอง และจงภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองเป็น ในขณะเดียวกันเพื่อนของเอลเมอร์ก็สอนให้เราได้รู้ว่า การไม่ตัดสินคนอื่นจากความไม่เหมือน เป็นเรื่องที่ดีแค่ไหน เราทุกควรล้วนมีเอกลักษณ์และมีความแตกต่างระหว่างกัน ไม่มีใครเหมือนกันเลยสักคน การอยู่ร่วมกันท่ามกลางความแตกต่างอย่างเข้าใจ […]
ความสามัคคีจากเรื่อง หัวผักกาดยักษ์
ฮุยเลฮุย เอ้า ฮุยเลฮุย ฮึบ… คำสั้นๆ ที่มีอยู่แทบทุกหน้าในเรื่อง หัวผักกาดยักษ์ ทำให้เด็กๆ จำได้ง่ายและสนุกที่จะทำท่าทางตาม นิทานภาพเรื่องหัวผักกาดยักษ์ ของ อเล็กเซ ตอลสตอย เป็นนิทานคลาสสิกที่อยู่คู่แพรวเพื่อนเด็กมาอย่างยาวนาน ด้วยเนื้อเรื่องที่สนุกสนานและภาพที่เข้าใจง่าย ทำให้เป็นหนังสือเล่มหนึ่งที่พ่อแม่จะเลือกซื้อให้ลูกอ่านอยู่เสมอ แต่รู้มั้ยคะว่าเนื้อเรื่องที่เรียบง่ายแบบนั้นแฝงเรื่องที่สำคัญไว้นั่นคือ “ความสามัคคี” อาจจะเป็นเรื่องที่ดูยากเมื่อต้องสอนเรื่องความสามัคคีให้ลูก แต่ถ้าคุณพ่อคุณแม่ยกนิทานเรื่องนี้ขึ้นมาอ่านให้ลูกๆ ฟัง เด็กจะเข้าใจเรื่องที่ต้องการบอกได้ผ่านคอนเซ็ปต์ง่ายๆ ของเนื้อเรื่องที่เล่าอย่างเรียบง่ายว่า คุณตาเจอหัวผักกาดยักษ์ แต่คุณตาดึงคนเดียวไม่ไหว ต้องให้คุณยายมาช่วย หลานมาช่วย หมามาช่วย และให้แมวกับหนูมาช่วย เมื่อทุกคนออกแรงช่วยกัน ก็สามารถดึงหัวผักกาดขนาดยักษ์ออกมาได้สำเร็จ ซึ่งเป็นแนวคิดพื้นฐานของ “ความสามัคคี” แม้เด็กเล็กจะยังไม่รู้จักคำนี้ แต่ก็จะเข้าใจได้ทันทีว่า “ถ้าพวกเราร่วมมือช่วยกัน จะทำทุกอย่างสำเร็จได้แน่นอน” หัวผักกาดยักษ์ เรื่อง อเล็กเซ ตอลสตอย ภาพ ชูเรียว ซาโต้ เรื่องภาษาไทย พรอนงค์ นิยมค้า
เรียนรู้ความแตกต่างแต่อยู่ร่วมกันได้ ผ่านนิทานเอลเมอร์กับโรส
เชื่อไหมว่าเราทุกคนล้วนมีความน่ารักในแบบของตัวเองกันทั้งนั้น ไม่ว่าเราจะเป็นแบบไหนก็ตาม เอลเมอร์และวิลเบอร์ ได้เรียนรู้เรื่อง “ความน่ารัก” ของผู้อื่น ที่ “ไม่เหมือนกับตัวเอง” และได้พิสูจน์แล้วว่าเป็นเรื่องจริง เอลเมอรกับโรส เรื่องและภาพ เดวิด แมกคี แปล พี่นานะ เรื่องราวของ เอลเมอร์ ช้างลายตารางหลากสี กับเพื่อนของเขาที่ชื่อ วิลเบอร์ พวกเขาอาศัยอยู่ในโขลงช้าง ที่มี “สีแบบช้าง” อย่างสงบสุขและสนุกสนาน แต่แล้ววันหนึ่ง ช้างลายตารางหลากสีที่เราเห็นว่าเขา “ไม่เหมือนเพื่อนคนอื่น” ก็ได้เจอเพื่อนใหม่ ที่มี “ความไม่เหมือน” และ “แตกต่าง” ไม่แพ้ตัวเขาเอง เพื่อนใหม่ของเอลเมอร์ ชื่อ โรส ช้างสีชมพูตัวเล็กที่มีชื่อเหมือนกับ สี ในตอนแรกเอลเมอร์รู้สึกตกใจและแปลกใจกับความ “แปลก” ของโรสอยู่ไม่น้อย (รวมถึงเพื่อนช้างตัวอื่นที่บังเอิญมาเจอโรสด้วย) โรสพลัดหลงกับโขลงจนมาเจอกับคุณตาเอลโด คุณตาจึงให้เอลเมอร์และวิลเบอร์พาโรสกลับไปส่งที่โขลง ระหว่างทางพวกเขาเล่นด้วยกัน จนกระทั่งส่งโรสถึงโขลงอย่างปลอดภัย เอลเมอร์กับวิลเบอร์จึงได้เข้าใจว่า ที่พวกเขาบอกว่าโรส “แปลก” นั้น จริงๆ แล้วโรสไม่ได้แปลก เพราะช้างตัวอื่นๆ […]